Knjiga Ivane Antonić predstavlja značajan doprinos tumačenju Andrićevog jezika i proučavanju sintakse rečenice savremenog srpskog jezika. Monografija je sastavljena od devet tekstova u kojima su izloženi rezultati istraživanja temporalnog semantičkog polja obavljenog u periodu od deset godina u okviru međunarodnog projekta Instituta za slavistiku Univerziteta „Karl Franc“ u Gracu. Jedan dio radova dolazi paralelno kao rezultat učešća na projektu „Sintaksička, semantička i pragmatička istraživanja standardnog srpskog jezika“ na Odsjeku za srpski jezik i lingvistiku Filozofskog fakulteta Univerziteta u Novom Sadu. U pristupu je primijenjen teorijsko-metodološki koncept koji je Ivana Antonić razrađivala u radovima posvećenim nominalnoj i sentencijalnoj temporalnoj determinaciji. Autorka na više mjesta u analizi gotovo svih tekstova zapaža da Andrićeve vremenske konstrukcije ne odstupaju mnogo od stanja u savremenom jeziku, ali donose specifičnosti koji su važne za nove, drugačije interpretacije sintakse srpskog jezika i redefinisanje strukture semantičkih polja.