Nema sumnje, od svih Vukovih spisa, prvo izdanje Rječnika je najznačajnije. Čak se ne može navesti ni jedno drugo delo u istoriji srpske kulture koje bi odigralo veću ulogu kao prekretnica, kao polaganje temelja. Tu, u Rječniku iz 1818, formulisana je Vukova jezička i azbučna revolucija. Sve što je prethodilo bilo je samo Vukovo traženje i kolebanje, a sve kasnije izmene bile su samo doterivanje u ograničenom broju pojedinosti. A određivanje osnovice nešeg književnog jezika ima, opet, središnje mesto u Vukovoj delatnosti. Nije stvar samo u načelnoj fundamentalnosti jezika, u istini da je jezik materija od koje je sastavljena književnost onako kao što je vreme materija iz koje se sastoji život. Mnogo konkretnije od toga: Vukova jezička revolucija bila je ta koja je srpskim masama skratila put do pismenosti.