Knjiga Miloša Vuletića posvećena je filozofiji Margaret Kavendiš (1623–1673), jedne od najoriginalnijih mislilaca XVII veka. U središtu istraživanja nalaze se njeno shvatanje prirode kao uređene, samopokretne i delatne celine, kao i osobenosti njenog materijalizma. Razmatrajući odnos materije, kretanja, saznanja i prirodnog poretka, autor otvara pitanje mogućnosti i granica materijalističkog objašnjenja sveta. Knjiga predstavlja prilog razumevanju filozofske misli Margaret Kavendiš u kontekstu ranonovovekovne filozofije prirode i rasprava o odnosu materije i duha, istovremeno ukazujući na značaj njenog dela za istoriju filozofije.