Ovaj rad se prvenstveno bavi istraživanjem problema koji je vezan za prikazivanje pesnika u istorijama književnosti. Pri tome sam se ograničio na istorije nemačke književnosti, i to one koje su pisane na nemačkom jeziku, jer su one snažno uzajamno delovale prevashodno u matičnom nemačkom jezičkom području. Istraživani problem se očitava u mogućnosti različitih prikaza jedne umetničke individualnosti u kontekstu različitih opštih književnoistoriografskih koncepcija koje karakterišu pomenute istorije. Prikazivanje celokupne geneze oviih književnoistoriografskih koncepcija nije u užem krugu interesovanja ovog rada. Uzimao sam u obzir one književne istoriografe koje sam smatrao reprezentativnim za pojedine opšte književnoistoriografske postupke, ali i one istoričare koji su na svojstven način modifikovali te postupke.