Sve što je napisano na temu o Faustu bledi pred Geteovim delom. Tek je Gete u građi otkrio motive koje je, podigavši ih u simbole, ugradio u svoju dramu neizmerne dubine i lepote. S jedne strane, Gete je tolerantan i optimistički duh nemačkog prosvetiteljstva, po kome je traženje istine čovekov najvažniji zadatak, dok s druge strane, on uspeva da prevaziđe vremenski jaz između srednjovekovne priče i čoveka evropske modernosti, koji je u potrazi za životnim zadovoljstvima, ali takođe i za novim spoznajama u vremenu koje još živi ideale prosvetiteljstva. U našem izdanju Geteovog Fausta oba dela tragedije nalaze se u jednoj knjizi. Na kraju knjige nalaze se opšte i posebne napomene: opšte napomene sadrže podatke o istorijskoj građi dela, kao i podatke o njegovom nastanku, dok se posebne napomene odnose na pojedinačnu analizu stihova, koji spadaju u Geteov najviši lirski domen.