Naziv Opšta lingvistika preuzet je iz administrativnog naziva ženevskih predavanja. Taj naziv, dat pod uticajem nemačkog izraza Allgemeine Sprachwissenschaft, bio je u čestoj upotrebi u francuskom jeziku početkom XX veka, ali on nikako nije pokrivao jedinstveni pojmovni sadržaj. Silven Oru, na osnovu pregleda dela koja su objavljena na nemačkom, engleskom i francuskom između 1870. i 1930, utvrdio je da su se pod opštom lingvistikom podrazumevale ponekad čak i pet oblasti: 1. Saznanja o opštoj lingvistici i njenim rezultatima; 2. Radovi o jeziku namenjeni široj publici; 3. Enciklopedije koje zahvataju znanja o jezicima; 4. Metodološke rasprave; 5. Monografije o kategorijama koje čine ovu disciplinu. Izgleda da se Sosir lično nikada nije bavio pitanjem administrativnog naziva koji je određen za njegove kurseve: viziju svoga učenja on je prikazivao kao “filozofiju lingvistike”.