Istorija drevne umetnosti je temeljan, inovativan i pažljivo osmišljen pristup klasičnoj grčkoj umetnosti kojim Vinkelman donosi drugačiju metodološku aparaturu, uspostavljenu kao značajnu tačku razvoja istorije umetnosti. Pored ukazivanja na prvenstvo, razvoj i pad grčke umetnosti kroz inovativnu periodizaciju i definisanje stilskih razlika, ovaj vrstan osamnaestovekovni poznavalac antike i teoretičar nemačkog klasicizma, ispisuje „Napomene o neimarstvu starih“; specifičnu paradigmu njegove pozicije promatranja koja ne zanemaruje prethodne doprinose izučavanju starine i društveno-istorijski kontekst epohe. Hronologija načina gradnje, materijala, forme i ukrašavanje znamenitih građevina Rima i drugih italijanskih gradova, usmerena je na poniranje u suštinu i u srž umetnosti.

Vinkelmanove klasicističke težnje od presudnog značaja bivaju ne samo u Nemačkoj, već se uspostavljaju kao ugaoni kamen teorije evropskog klasicizma. Knjiga sadrži i poglavlja „O mehaničkom delu grčkog vajarstva” i „O slikarstvu kod starih Grka”.