Kada se proučava odnos između jednog mislioca i nekog političkog sistema, mora se izaći izvan okvira čiste analize apstraktnih ideja i značenja. Naime, filosofske i političke ideje, kao takve, ukazuju ne samo na vidokrug u kome se javljaju, već i na objektivno ponašanje njihovog zastupnika. Zato pothvat njihova tumačenja nužno zahteva tri nivoa analize: ravan objektivnog istorijskog konteksta, ravan konkretnog ponašanja mislioca koji zauzima ovo ili ono političko stanovište i ravan sistematskog značenja ideja koje formuliše. To značenje se zacelo ne može neposredno dedukovati iz datog objektivnog konteksta, ali se ono ne može u potpunosti razumeti bez osvrta na kontekst u kome se te ideje javljaju i na ponašanje čijem usmerenju doprinose...