Rene Gruse je posedovao dar da osvetli kapitalne, i skoro pa zaboravljene činjenice, ali koje su se pokazale kao suštinske za tumačenje istorije. Ova knjiga je bez presedana kada se radi o francuskoj istoriografiji, jer se radi o priči o sukobu između Evrope i Azije u zemljama Bliskog istoka koji je trajao skoro dve hiljade godina. Istočno pitanje, kao što se uobičajeno misli, nije se pojavilo u XVII veku. Da bi se ono moglo osvetliti potrebno je pratiti tok od helenskog razdoblja do danas. U tom duhu je i Rene Gruse nastojao da prati razvoj granica, kako onih političkih tako i duhovnih, između Evrope i Azije. Te su se granice tokom vekova menjale. Za Atinjanina iz V veka nalazile su se između Mileta i Sardinije. U vreme grčkih kraljeva oko 150. godine pre Hrista, kabulska dolina se nalazila u Evropi, kao i Antiohija i Aleksandrija. Ta politička nadmoć i duhovna superiornost helenizma su u odnosu na Bliski istok kao posledicu imala i neprimetno prodiranje orijentalne duhovnosti u helenistički svet. Ovo je samo prva faza istorije Istočnog pitanja, koje Gruse nastoji da razmotri u ovoj knjizi, za koju se može reći da predstavlja jednu od najvažnijih dela u njegovom opusu.