Knjiga je napisana u prvoj polovini 1918. godine. Karakteriše je prisustvo očaja zbog mogućeg propadanja dunavskog regionalizma, demokratskog saveza država, ali i istovremeno prisustvo nade da se artikulacijom jednog racionalnog projekta mogu osvetliti alternative istorijskog toka.

Jasi je potomak prosvetiteljskog racionalizma, nosi u sebi veru u prosvetiteljske potencijale uma i razuma, pa i uverenje o mogućnosti prožimanja Srednje i Istočne Evrope građanskim razumom.