Gde se rađa prva filozofska misao? Da li je kolevka zapadne civilizacije ujedno i kolevka filozofskog oblika mišljenja?

Može li se izrekama mudraca ovekovečenih u mermeru pripisati filozofski status, ili su koreni filozofije u nastojanju prvih fizičara (filozofa prirode, ili fiziologa) da objasne svet i shvate prirodu? Ko su bili veliki grčki filozofi koji su oblikovali današnju filozofiju?

Ovim pitanjima bavi se Žan-Pol Dimon u knjizi koja predstavlja sintezu osnovnih znanja iz antičke filozofije (od njenih korena, pa do kraja antičkog sveta), i koja je nezaobilazno polazište za svakog ko želi da krene putem otkrivanja “koji problemi najviše zavređuju pažnju duha u njegovoj težnji da kroz nestalnu pojavnost i promenljivo lice stvari dosegne suštinu, odnosno njihovu istinu”.

„Za nas, mediterance po kulturi, antička filozofija je isto što i grčka filozofija. Od nje smo, naime, naučili koji problemi najviše zavređuju pažnju duha u njegovoj težnji da kroz nestalnu pojavnost i promenljivo lice stvari dosegne suštinu, odnosno njihovu istinu. Njoj dugujemo i prve pouke o vrilini koje je naša civilizacija mogla da prihvati, i u njoj, najzad, nalazimo najsnažnije korene našeg klasičnog humanizma".