U delu Norberta Elijasa dat je uvid u preobražaje društvenih struktura, a stoga i u preobražaje strukture ličnosti u širokom vremenskom periodu. Kroz „Proces civilizacije“ čitaoci bivaju obogaćeni saznanjima o specifičnim promenama ljudskog ponašanja u skladu sa datim duhom vremena, čime je osvetljena sociogeneza Zapadne civilizacije. Elijasov rad nije ni istraživanje „evolucije” u smislu 19. veka, niti istraživanje nespecifične „društvene promene” u smislu 20. veka; njegov rad je fundamentalan za nedogmatsku, empirijski utemeljenu sociološku teoriju društvenih procesa.Posluživši se iscrpnom građom, literarnog i dokumentarnog karaktera, Elijas predočava srednjovekovne i renesansne kodove ponašanja, te u pojedinim poglavljima bivaju opisane specifične slike svakodnevnog života (o upotrebi noža i viljuške tokom obeda, oblikovanju jezičkog izraza na dvoru, prizorima iz života viteza itd.), kao i mehanizmi feudalizacije i sociogeneze države, što „Proces civilizacije“ čini sveobuhvatnom i dragocenom knjigom.