Važnost ovog dela Rožea Kajoa, velikog francuskog pisca, sociologa i književnog kritičara, nemerljiva je. Ono je zapravo studija o najvažnijim pitanjima koja knjževnost postavlja: pitanje književnost u društvu, književnost pred moralom, književnost i jezik. Nastalo je iz promišljanja razvoja literature od romantizma, preko paroksizma pa sve do destruktivnog gneva koji karakteriše njenu današnju konzumaciju. Ipak, ova je rasprava ne samo istraživanje izvora – estetskih, moralnih i socioloških – savremene književnosti, već i svojevrsno nastojanje da se utvrde njeni konačni ciljevi.