Dijemova studija o sturkturi fizičke teorije i njenim ciljevima predstavlja jednu od najoriginalnijih analiza naučnog uma u istoriji filozofske misli. Pisana na početku veka (pre pojave kvantne mehanike i relativističkih teorija), ona je značajna po traženju filozofskog gledišta koje fizičku teoriju vidi u optici njene nezavisnosti od drugih filozofskih disciplina, pre svega metafizike. Originalno filozofsko stanovište izrasta iz kritike (kantovske inspiracije) engleskog mehanističkog realizma, konvencionalizma i empiricizma, argumentacijom koja je, do naših dana, izvor mnogih, često kontroverznih struja u filozofiji nauke.