Krajem XIX veka, paralelno sa "modernizmom", kosmopolitskim pokretom koji je španskoj književnosti doneo puno novina na polju forme, stila i jezika, kombinujući elemente simbolizma i duh kosmopolitizma, rađa se čisto španski pokret - ideologija takozvane "Generacije 98", uslovljen istorijskim prilikama na Iberijskom poluostrvu, koji u svojoj biti predstavlja pokušaj ideološko-nacionalne reforme. U Španiji nastaje novi senzibilitet koji se bavi sitnim detaljima, povlačenjem u sebe i kritičkim stavom prema takozvanom "španskom problemu". Jedan od preteča "Generacije 98" bio je Leopoldo Alas Klarin, profesor prava na univerzitetu u Ovijedu. Njegova dela predstavljaju početak jedne nove vrste literarnog stvaralaštva zbog čega ga današnji istoričari književnosti i književni kritičari smatraju jednim od najvećih pripovedača u sveukupnoj istoriji španske književnosti.