Uporedna mitologija, sabrane naučne studije vođene komparatističkom metodom,  delo je u kome Jan Puhvel tumači praistorijske korene indoevropske tradicije, analizirajući zajedničko poreklo mitova, sižea i likova. Puhvel, rođen 1932. godine u Estoniji, jedan od najvrsnijih indoevropeista, naučni rad bazira na „novoj komparativnoj mitologiji“, te sledi put koji su uspostavili njegovi učitelji, Žorž Dimezil, francuski filolog, i Stig Vikander, švedski lingvista. Pored značajnog doprinosa izučavanju mitološkog polja indoevropske komparatistike i nastojanju da se ukaže na složenost duhovnog sveta koja iz mitskih ustrojstava mišljenja izvire, uspeh Puhvelovog dela ogleda se i u lingvističkom domenu. U predgovoru Uporedne mitologije autor sugeriše da je inicijalna namena knjige bila priručničkog tipa, te da od studentske literature prerasta u relevantno naučno delo dostupno kako obrazovnim krugovima, tako i široj čitalačkoj publici. Prvu celinu knjige čine smernice u izučavanju mita; Mit o stvaranju sveta na Starom istoku, kao i tumačenje pojmova „indoevropski“ i „indoiranski“. Odvojena poglavlja o pojedinim tradicijama i mitološkim korpusima od Vedske Indije do baltskog i slovenskog mita, čine drugu celinu knjige, dok u trećem delu Puhvel biva usmeren na rekonstrukciju podudarnih, dominantnih tematskih praizvora.

Priređivač srpskog izdanja Uporedne mitologije, Aleksandar Loma, ukazuje na stručan, sadržajan i promišljen Puhvelov pogled zasnovan na uvidu u brojne izvore, kao i umerena zastupljenost terminologije naučnog diskursa, te da je njegov uporedni pregled praindievropskog mita „pisan duhovito, tečnim stilom koji odiše svežinom žive reči“.