Ova monografija kapitalna je knjiga jednog od najcenjenijih, ako ne i najcenjenijeg, proučavaoca dela Nikolaja Gogolja. U njoj je poetika stvaralaštva ovog pisca-klasika shvaćena i istraživana u njenom širem smislu, u okvirima stvaraočevog celokupnog umetničkog opusa.U knjizi se znalački, na svež i originalan način, raspravlja o važnim pitanjima poetike, odnosno tehnike, velikog Gogoljevog umetničkog prosedea, kao što su: načelo karnevalizacije, funkcija mita, odnos između realnog i fantastičnog, hijerarhija fizičkih i duhovnih sposobnosti, "iluzivni zapleti", tehnika groteske, tipologija karaktera, pitanja žanra, kompozicije i sl. Teorijska zapažanja bazirana su na veštoj analizi Gogoljevih pripovedaka, drama i romana "Mrtve duše".

Monografija se odlikuje pouzdanom i produktivnom metodologijom, koja može biti od koristi svim našim ljubiteljima knjige i umetnosti uopšte.