Onome ko želi da upozna seljaka iz starih ili vrlo starih sistema ne nedostaju velike sinteze, koje obuhvataju jednu pokrajinu, celu zemlju ili Zapad: mislim na radove Gubera, Poatrinoa, Furkena, Fosijea, Dibija, Bloka... Ono što tu ponekad nedostaje je neposredan pogled: svedočenje samog seljaka o sebi, bez posrednika... Srećom po nas u XIV veku jedan čovek je potpuno demografski dao reč seljanima i to čitavom jednom selu kao takvom. Reč je u ovom slučaju o jednom selu u južnoj Oksitaniji...